Anoche le vi de nuevo. Apareció en forma de pasión. No, no es que viera la Pasión de Cristo en televisión, no. Me explico. Ayer mantuve una conversación con una persona a la que no conozco en persona. Internet nos da esa oportunidad hoy día. Aunque ya habíamos hablado (o más bien escrito…) en otras ocasiones, ayer me sentí impresionado por sus palabras, por sus convicciones, por su pasión. Descubrí un espíritu con ganas de volar muy alto, que a pesar de su juventud tiene las ideas claras, entre ellas su fe en Jesús. Durante el rato que me fue contando sus proyectos y aspiraciones me sentí transportado y un sentimiento de admiración hacia ese muchacho nació y arraigó en mí.
Anoche le vi de nuevo. Le vi, como casi siempre, en una persona. Él suele presentarse ante mí a través de la gente. Estoy seguro que su mano está en esa pasión desbordante que descubrí, y por tanto mi mano también está tendida para ayudar en lo que pueda a que esos sueños se hagan realidad. Sus sueños ahora son también míos.
Anoche le vi de nuevo. Le vi, como casi siempre, en una persona. Él suele presentarse ante mí a través de la gente. Estoy seguro que su mano está en esa pasión desbordante que descubrí, y por tanto mi mano también está tendida para ayudar en lo que pueda a que esos sueños se hagan realidad. Sus sueños ahora son también míos.


1 comentarios:
Com m'agradaria poder-lo veure jo a ell també.
Fa tan temps que el busco i no el trobo!
Com m'agradaria poder sentir de nou que es amb mi, que m'estima, que no em deixa sola.
Pero no el veig, no el sento, em sento abatuda....
en fi...estic contenta per tu, per que l'has trobat de nou.
Publicar un comentario en la entrada